پنجشنبه ۱٥ امرداد ۱۳۸۳
 

* خطاب من به شماس! به تو...به اون...به اين...

دم رفتن با من بای بای نکن،بذار همّاره باور نکنم که رفته ام! دم رفتن شوخی کن،بگو،بخند،مسخره کن،دستم بنداز،حرف بزن،از همه چيز بگو جز گذر زمان و رفتن...از وضع هوا بگو تا وزن سنگ ريزه و شن!! و قاصدک ها! از همه چی جز جدايی، از هر چی که منو ياد رفتن نندازه بگو ، دم رفتن گولم بزن بگو که نمی رم...از تیپم ايراد بگير (گرفتی نگرفتيا!) ، به چشام خيره شو طوری که فکر کنم اولين باره می بينمت نه آخرين بار! بلند صدام کن طوريکه صدات هميشه تو گوشم يادگاری بمونه...فکر تنهايی من باش، بگو...از خودت...از من...از بقيه...از همه چی ايراد بگير، تعريف کن، فرق نکن، بذار فک کنم يه روز ميام (ميام!) ...

 



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]