پنجشنبه ۱ امرداد ۱۳۸۳
بامبو!

می دونی...خوب بودن تو دنيايی که همه ميخوان از تو شکل دلخواه خودشون رو بسازن سخت مياد.من ميخواستم مث يه جنگجو  باشم حتا اگه برنده هم نباشم ، چون حداقل تلاشم رو کردم...می دونم من فقط يکی هستم، ولی هنوز يکی هستم! هر کاری نمی تونم بکنم ، ولی هنوز ميتونم کاری کنم! تو بهتر از من می دونی که آدم برای اينکه کسی باشه لازم نی شبيه بقيه باشه بلکه ضروريه هر چی بيشتر تر! شبيه خودش باشه...مهم نيست مشکل چقد محکم، اوضاع چقد درهم و برهم يا اشتباه چقد بزرگ باشه...مشکله وقتی اومد سرت رو بالا بگير ، صاف تو چشاش ذُل بزن و بگو من از تو بزرگترم!...از بيرون سخت باش و از درون نرم ، رها و انعطاف پذير...اثر تلقين رو زياد قبول دارم...باشد که اثر کند!!!



[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]